Van Broome naar Darwin

Hoi iedereen!
Daar zijn we weer! We hebben inmiddels weer een hoop meegemaakt en gezien en het rondreizen zit er nu definitief op. Vandaag hebben we onze mooie piraten bolide in moeten leveren en zijn we vanaf nu dus auto-loos. Aan de ene kant erg jammer maar anderzijds kunnen we nu lekker relaxen zonder telkens een camping te moeten zoeken en te camperen in de regen. Maar ik zal bij het begin beginnen, namelijk: Broome.

Na een paar dagen lekker gerelaxed te hebben op een camping in Broome konden we weer verder noord/oost waards gaan rijden. Hoe relaxed Broome ook was, we zaten er deels verplicht vast omdat de wegen naar het noorden gesloten waren vanwege overstromingen. Na een paar dagen was de weg dus weer open en konden we aan onze doorreis beginnen. Omdat de eerst interessante stop pas weer vlakbij de grens naar de Northern Territory zat (1000 km verder) stond er heel veel rijden op de planning. Onderweg zaten wel een paar dorpjes maar daar kregen negatieve verhalen over te horen en er werd aangeraden om daar niet al te lang te blijven. Dit omdat er veel Aboriginal Communities zijn die nogal intimiderend over kunnen komen omdat ze altijd in grote groepen lopen/zitten. Helaas zijn sommigen ook crimineel dus daar wil je niet te lang in de buurt blijven.

We zijn dus eerst op een rest area vlak voor deze dorpen gaan staan om de volgende dag er voorbij te kunnen crossen. De rest area waar we die nacht verbleven was erg mooi, met uitzicht over groene landschappen en veel verschillende vogels en hagedissen om ons heen die best dichtbij kwamen waardoor we een aantal mooie foto's hebben kunnen maken.

De volgende rest area was minder interessant dus daar hebben we geen foto's van. De dag erna kwamen we aan in Kununurra (dat dorp vlakbij de grens). Daar hebben we twee nachtjes op een camping gestaan om weer op adem te komen. Op die zelfde camping stond ook een Duits stelletje die we in Exmouth al zagen en onderweg steeds tegen kwamen. In Broome stonden ze op de zelfde camping als wij en vanaf toen hebben we 's avonds meestal samen een biertje gedronken en verhalen uitgewisseld. Zij hadden eigenlijk precies dezelfde planning als wij dus elke avond stonden we op dezelfde rest area/camping. Opzich wel fijn dat je weet dat je niet ergens in je eentje hoeft te overnachten. Vlak na Kununurra heb je Lake Argyle, dat is een groot meer dat van een rivier is afgedamd en zo de boerderijen van water voorziet. Vanaf de heuvels er omheen had je hier een machtig uitzicht over. Na Lake Argyle was het nog maar een paar km rijden voordat we de grens over gingen naar de Northern Territory.

Omdat bijna elke staat/territory in Australie een andere tijd aanhoud mochten we ook dit keer onze horloges verzetten, een half uur verder in ons geval. Toen zijn we daarna snel naar een rest area doorgeraced zodat we nog net in het licht de tent op konden zetten en konden koken en in de schemering konden eten (geloof me, je wilt niet in het donker eten terwijl je allemaal beestjes tegen je aan voelt vliegen en niet weet of die beestjes ook op je eten zitten).

Inmiddels zaten we al vlakbij Katherine, de eerste "grote" stad in the Northern Territory wat ook meteen het kruispunt is waar je ofwel naar de oostkust richting Cairns gaat rijden of omhoog naar Darwin (onze bestemming). Ook in Katherine zijn we twee dagen gebleven. Het was inmiddels veel aan het regenen elke dag dus we wilden onszelf wat tijd gunnen om het een en ander te kunnen zien tussen de regendruppels door. Na de eerste nacht zijn we naar de Katherine Gorges geweest wat een grote rivier is die tussen bergen door stroomd. Mooi uitzicht van bovenaf, na oneindig veel traptredes van rots. Toen we weer naar beneden liepen begon het opeens kei hard te regenen en tegen de tijd dat we bij de auto waren, waren we zeiknat. Best een leuke belevenis maar volgende keer liever niet meer als we op glibberige rosten lopen.

Omdat het bleef regenen hebben we de Edith falls voor de dag erna bewaard.

Zodoende gingen we de volgende ochtend watervallen kijken. Best aardig, maar achteraf niet te vergelijken met de watervallen die we daarna nog hebben gezien :)
Nadat we de Edith falls hadden bezocht was het tijd om naar Kakadu National park te gaan. Hier keken we al even naar uit want het moest een heel mooi park zijn (zei Thijs) en daarnaast is het ongeveer zo groot als Nederland. We hebben er daarom 3 dagen voor uitgetrokken om alles te kunnen zien (Na 3 dagen heb je NL ook wel gezien toch? ;))

Omdat het momenteel het regen seizoen is waren veel zijwegen en campeerplaatsen afgesloten dus de keuzes waren beperkt maar genoeg om onze tijd te vullen. De eerste dag zijn we voor de gein een pad ingereden waar je eigenlijk alleen met een 4x4 doorheen komt vanwege de riviertjes die over de weg stromen. Wij wilden die rivier wel eens zien dus zijn we die weg ingeslagen. Na 13 km kwamen we de bewuste rivier wat eigenlijk maar een stroompje water was maar doordat het zo aan het regenen was wilden we het niet riskeren om daar vast te komen zitten of niet meer terug te kunnen omdat de stroom gegroeid is door alle regen. Dus we hebben een foto gemaakt en zijn weer omgekeerd :)

De volgende dag hebben we een boatcruise geboekt om krokodillen te spotten, die hier in grote getalen in het park zitten. Doordat er zoveel regen valt het regen seizoen komt er overal water te staan en kunnen de krokodillen overal naartoe. Dat is dus ook de reden dat we tijdens onze boottocht alleen 2 "speciale" soorten vogels hebben gezien en 0 krokodillen. Balen! verder die dag nog een Aboriginal Art Museum bezocht en een camping gezocht. Doordat er veel gesloten waren hadden we keuze uit 2 gratis campings waarvan we de nacht ervoor op de ene hadden gestaan dus de keuze was snel gemaakt; nummer twee. Deze camping had maarliefst een douche maar douchen was alles behalve relaxed tussen 20 spinnen in!

Dag 3 zijn we naar een stuk gegaan waar allemaal Aboriginal Rock Art te vinden was op de rotsen. Daar hebben we lekker rond gewandeld. Hierna was het tijd om het park weer te verlaten en vlak erbuiten op een rest area te overnachten. Dit bleek een ernstig foute keuze te zijn aangezien de volgende ochtend bleek dat er minstens 200 monsterachtige muggen tussen de binnen- en buitentent zaten. Na de voordeur vrij te hebben gemaakt van muggen (door heel veel antimuggenspray op de hor te spuiten), durfden we de tent uit te rennen. toen moesten we de buitentent eraf halen en daar begon de nachtmerrie: alle muggen kwamen vrij en stortten zich op ons of gingen in de auto zitten. Ik denk dat we minstens 100 muggen dood hebben moeten slaan voordat we de tent opgevouwen hadden en we konden gaan rijden. Na een kilometer rijden bleek autorijden best gevaarlijk te zijn als je ondertussen lekgeprikt wordt door muggen dus toen hebben we nog een sla-de-muggen-dood-sessie gedaan. Wat een hel was dat!

Omdat we vrij beperkt zaten met onze tijd moesten we die dag meteen door rijden naar Litchfield National park en konden we niet even rustig op adem komen na ons muggen avontuur. Gelukkig was het niet zo ver rijden en waren we er dus zo. Dit park was zeker de moeite waard. In het begin kom je meteen bij een aantal gigantisch grote termieten heuvels en als je een beetje verder rijdt kom je allemaal watervallen tegen. Omdat het constant zoveel regent waren de watervallen mega groot en lomp. Echt stoer om van dichtbij te zien... en te voelen want 15 meter afstand van een waterval houdt je zeker niet droog!

Na een dagje watervallen kijken hebben we vlak buiten het park op een camping gestaan waar ze boven de campeerplekken afdakken hadden staan zodat we mooi ons tentje droog konden houden, zonder buitentent zodat er geen eventuele muggen tussen de zeilen konden komen zitten.

Toen was onze laatste dag aangebroken dat we konden camperen en zijn we op een camping vlak onder Darwin gaan staan nadat we de auto intensief schoon hadden gemaakt (hij bleek toch echt wit te zijn en niet oranje!). Op deze camping kwamen we het duitse stelletje weer tegen die nog wat langer op die camping blijven en daarna door reizen naar de oostkust.

Vanochtend hebben we dus afscheid genomen van de duitsers (wat we bijna elke dag deden waarna we elkaar daarna weer tegen kwamen) en hebben we onze spullen in een hostel gedumpt. Overigens een meesterlijk hostel met bubbelbad, 2 zwembaden een bar en een groot tv/projectie scherm. Daarna hebben we definitief afscheid genomen van ons campertje en zijn we nu toch echt autoloos. Komende week gaan we dus lekker ontspannen en niks doen. Daarna hebben we nog een weekje Sydney en dan zit ons Australie-avontuur er echt op (voor deze keer ;)).

Ps. De foto's van Kakadu national Park en Litchfield National park zitten een beetje doorelkaar doordat ze van 2 camera's af komen.

Laatste foto's

Hier overnachten wij

Melaleuca On Mitchel, Darwin

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer